Οι πολίτες να αποτρέψουμε την εθνική κατρακύλα

0
267

Του Σταύρου Καλεντερίδη

Για όσους παρατηρούν τις προσπάθειες του πολιτικού συστήματος να ελέγξει και να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη στην Ελλάδα, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη η μελέτη των σχεδόν ωμών αποπειρών που γίνονται για να υποσκάψουν το εθνικό και θεμελιώδες οικοδόμημα της χώρας μας.

Για παράδειγμα, στην περίπτωση του Σκοπιανού, εμφανίστηκαν κάποιοι αυτόκλητοι και αυτοαποκαλούμενοι «ειδικοί» εκ του πολιτικού συστήματος, οι οποίοι ξεκίνησαν να κυκλοφορούν ένα μύθευμα για μια υποτιθέμενη «γεωγραφική Μακεδονία». Σύμφωνα με την εν λόγω προπαγάνδα η «γεωγραφική» είναι διαφορετική από την «ιστορική» Μακεδονία, και δεν είναι βέβαια αποκλειστικά Ελληνική. Εύλογα σκέπτεται κανείς, ότι οι απόπειρες του συστήματος να αποπροσανατολίσουν και να εξαπατήσουν τους πολίτες δεν σταματάνε στη γεωγραφική Μακεδονική χίμαιρα, και δεν περιορίζονται στην ονομασία των Σκοπίων.

Αντιστοίχως, τις τελευταίες μέρες συγκεκριμένες ομάδες εντός της χώρας καλλιεργούν την άποψη ότι τα νησιά Ίμια βρίσκονται σε κάποια ουδέτερη ζώνη και πως το καθεστώς τους είναι νομικά γκριζαρισμένο βάσει κάποιου διεθνούς δικαίου. Υποστηρίζοντας αυτήν την εξωφρενική αλλά ξεκάθαρα δόλια και στοχευμένη άποψη, το πολιτικό σύστημα δεν παραδίδει μόνο εθνική κυριαρχία, όπως συνέβη το 1996 και πάλι τώρα το 2018, αλλά νομιμοποιεί και την εθνικιστική επεκτατική πολιτική του Τουρκικού φασιστικού μορφώματος. Ο κατευνασμός των λύκων και η προσκυνημένη ηττοπάθεια απέναντι στον αδηφάγο ιμπεριαλιστή έχουν χάσει την πειθώ τους απέναντι στους πολίτες. Κάποιοι βέβαια έχουν μπερδέψει την προοδευτικότητα με την παραχωρητικότητα, ίσως και με τον μηδισμό τον ίδιο.

Ξεκαθαρίζοντας λοιπόν την κατάσταση, βάσει της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων (1947) τα Ίμια αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής επικράτειας. Συμβαλλόμενα μέρη της εν λόγω διεθνούς Συνθήκης ήταν μεταξύ άλλων η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, Αγγλία, Η.Π.Α., Κίνα, Γαλλία, Αυστραλία, Ελλάδα, Ινδία, Ολλανδία, Πολωνία, Ουκρανία, Ν. Αφρική, Γιουγκοσλαβία, κ.ά. (αναφερόμενες ως «Συμμαχικές Δυνάμεις»), και από την άλλη πλευρά η ηττημένη στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, Ιταλία.

Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο 14§1 «η Ιταλία διά του παρόντος παραχωρεί στην Ελλάδα την πλήρη κυριαρχία των Δωδεκανήσων, και συγκεκριμένα τις νήσους Αστυπάλαια, Ρόδο, Χάλκη, Κάρπαθο, Κάσο, Τήλο, Νίσυρο, Κάλυμνο, Λέρο, Πάτμο, Λειψούς, Σύμη, Κω και Καστελόριζο καθώς και τις παρακείμενες νησίδες.

Το κομμάτι που μένει για να συμπληρωθεί το παζλ, αυτό της Τουρκίας δηλαδή, καλύπτεται πλήρως με την Συνθήκη της Λωζάνης (1923) και συγκεκριμένα με το άρθρο 15, σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία παραχώρησε στην Ιταλία τα δικαιώματα και τους τίτλους ιδιοκτησίας των Δωδεκανήσων και των νησίδων τους. Το ισχυρότερο όμως και τελειωτικό χτύπημα για τους απανταχού αρνητές της Ελληνικότητας των Ιμίων δίνεται από το άρθρο 12 της ίδιας συνθήκης σύμφωνα με το οποίο: «εκτός από ό,τι προβλέπεται ρητά στην παρούσα Συνθήκη, τα νησιά τα οποία βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των τριών μιλίων από την Ασιατική ακτή, παραμένουν εντός της Τουρκικής κυριαρχίας». Τα νησιά Ίμια απέχουν 3,65 ναυτικά μίλια από τα Τουρκικά παράλια..

Αυτή είναι λοιπόν η εθνική γραμμή στο ζήτημα: τα Ίμια είναι Ελληνικό έδαφος βάσει Συνθηκών, διεθνούς και εθιμικού δικαίου. Οτιδήποτε διαφορετικό αποτελεί ξεπούλημα και παράδοση εθνικού εδάφους και εθνικής κυριαρχίας. Για να δώσουμε και μασημένη τροφή στους φερόμενους πολιτικούς ταγούς, να υπενθυμίσουμε και την εθνική γραμμή στο Σκοπιανό: καμία αναφορά στη λέξη Μακεδονία στην ονομασία των Σκοπίων. Οτιδήποτε διαφορετικό αποτελεί ξεπούλημα και παράδοση εθνικού εδάφους και εθνικής κυριαρχίας.

Παρ’ όλα αυτά, το πολιτικό σύστημα, πιστό στις προσπάθειες του για δημαγωγία και εξαπάτηση του πολίτη, στο τέλος ίσως να επιχειρήσει μέχρι και την ηρωοποίηση των Κ. Σημίτη για τη στάση του στα Ίμια, Κ. Καραμανλή για τη διαχείριση του Σκοπιανού, και Α. Τσίπρα και για τα δύο αυτά εθνικά ζητήματα. Όμως έχουν περάσει ανεπιστρεπτί οι καιροί που αυτά είχαν κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Τουναντίον.

Οι πολίτες πρέπει να θυμούνται ότι το ξεπούλημα στα εθνικά ζητήματα «καίει» τους πολιτικούς μια για πάντα, και ασχέτως πρότερης προσφοράς ή έντιμου πολιτικού βίου. Εμείς οι ίδιοι, με τις δικές μας δυνάμεις, με τη φωνή και με τα χέρια μας πρέπει να αποτρέψουμε την εθνική κατρακύλα.

Συγχωροχάρτια δεν θα λάβει από εμάς ουδείς.

 

Προσθήκη σχολίου