Ο Σεφ του Πούτιν, η σφαγή στη Συρία και η «αυτοκτονία» στη Σιβηρία

0
71

Ο Ρώσος δημοσιογράφος Maxim Borodin, ο οποίος είχε γράψει μια σειρά άρθρων για τη μισθοφορική εταιρία Wagner Group και τις δραστηριότητές της στη Συρία, «αυτοκτόνησε» πέφτοντας από το μπαλκόνι του διαμερίσματός του στην πόλη Yekaterinburg της δυτικής Σιβηρίας. Ο θανών ήταν από τους λιγοστούς Ρώσους δημοσιογράφους που αποκάλυψε το γεγονός της σφαγής διακοσίων Ρώσων, οι οποίοι δούλευαν για τη μισθοφορική  εταιρία Wagner Group, στις 7 Φεβρουαρίου στη Συρία.

Τί ακριβώς συνέβη, λοιπόν, στις 7 Φεβρουαρίου; Σύμφωνα με ισχυρισμούς του αμερικανικού Πενταγώνου, οι Ρώσοι μισθοφόροι αποτελούσαν μέρος δύναμης πεντακοσίων ανδρών της συριακής κυβερνήσεως, η οποία πέρασε τον Ευφράτη ποταμό και εισέβαλε σε περιοχή ελεγχόμενη από τους Κούρδους στα βορειοανατολικά της πόλης Deir al-Zour της Συρίας. Οι εισβολείς δέχθηκαν ταυτόχρονα πυρά από το πυροβολικό των αμερικανοκουρδικών δυνάμεων και από την πολεμική αεροπορία των Η.Π.Α. Οι ρωσοσυριακές δυνάμεις υποχώρησαν κακήν κακώς περνώντας για άλλη μια φορά τον Ευφράτη ποταμό. Οι απώλειες ήταν βαρύτατες με τουλάχιστον διακόσιους Ρώσους να έχουν χάσει τη ζωή τους στο πεδίο της μάχης. Το γεγονός επιβεβαιώθηκε από το Κρεμλίνο. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας παραδέχθηκε πως τουλάχιστον πέντε Ρώσοι πολίτες είχαν σκοτωθεί και δεκάδες είχαν τραυματισθεί, αλλά τόνισε πως δεν ήταν στρατιώτες του ρωσικού στρατού. Όμως, άλλη μια επιβεβαίωση ήρθε αρκετά αργότερα, στις 12 Απριλίου, από τον επερχόμενο διευθυντή της CIA, Mike Pompeo ο οποίος δήλωσε πως αμερικανικά στρατεύματα σκότωσαν πάνω από διακόσιους Ρώσους.

Περιέργως, στις 12 Απριλίου συνέβη και κάτι άλλο. Οι γείτονες βρήκαν τον Maxim Borodin να κείτεται βαριά τραυματισμένος στο έδαφος. Ο άτυχος δημοσιογράφος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου λίγο μετά άφησε την τελευταία του πνοή. Στην ουσία ο θάνατος του Borodin ήρθε λίγες εβδομάδες αφότου αποκάλυψε λεπτομέρειες για την μάχη αυτή καθώς και το γεγονός ότι οι Ρώσοι μισθοφόροι δούλευαν για την εταιρία Wagner Group η οποία ελέγχεται από τον Ρώσο μεγιστάνα Yevgeny Prigozhin1.

Το αμερικανικό ειδησεογραφικό δίκτυο CNN επικοινώνησε με τον Valery Gorelykh, τοπικό αξιωματούχο του Υπουργείου Εσωτερικών, ο οποίος ισχυρίστηκε πως ο θάνατος του δημοσιογράφου δεν οφείλεται σε «ύποπτα» αίτια. Επίσης, είπε ότι η πόρτα του διαμερίσματος ήταν κλειδωμένη από μέσα, δεν υπήρχαν ίχνη πάλης και πως η πιο πιθανή εξήγηση για τον θάνατο του Borodin είναι ότι καθώς κάπνιζε στο μπαλκόνι του γλίστρισε και έπεσε στο κενό.

Παρόλα αυτά, κάποιοι συνάδελφοι αλλά και φίλοι του δημοσιογράφου αμφισβητούν την επίσημη εκδοχή για τα αίτια του θανάτου του. Ο Vyacheslav Bashkov, άνθρωπος από το στενό περιβάλλον του τεθνεώτος, είπε πως ο άτυχος δημοσιογράφος του είχε τηλεφωνήσει τις πρωινές ώρες της 11ης Απριλίου, δηλαδή μία μέρα πριν την «αυτοκτονία», και βρισκόταν σε πανικό. Τον πληροφόρησε πως το διαμέρισμά του ήταν περικυκλωμένο από ανθρώπους των δυνάμεων ασφαλείας. «Φορούσαν μάσκες του σκι και μάλιστα ένας από αυτούς είχε σκαρφαλώσει στο μπαλκόνι του και φαινόταν πως περίμενε δικαστικό ένταλμα που θα του επέτρεπε να ψάξει το διαμέρισμα του Borodin. Όμως, μία ώρα μετά, τηλεφώνησε ξανά και μου είπε πως όλο αυτό με τους οπλισμένους άνδρες ήταν απλά μια εκπαιδευτική άσκηση και ότι κανείς τελικά δεν έψαξε το διαμέρισμα του» : προσέθεσε ο Baskov.

Ακόμη, μία εκ των συναδέλφων του Borodin,  η αρχισυντάκτης Polina Rumyantseva, δήλωσε ότι δεν πιστεύει πως ο δημοσιογράφος αυτοκτόνησε.

Αν, λοιπόν, απορρίψουμε την εκδοχή της «αυτοκτονίας» ή του «απρόσεχτου άνδρα που καθώς κάπνιζε γλίστρισε κι έπεσε από το μπαλκόνι του» τότε θα πρέπει να εξετάσουμε το θέμα από διαφορετική οπτική γωνία.  Δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη φαντασία για να συσχετίσει κάποιος την τραγική μοίρα του Borodin με το βασικό στοιχείο της αποκάλυψής του, δηλαδή την μισθοφορική εταιρία Wagner Group.

Σε αυτή την περίπτωση, η άκρη του νήματος θα μπορούσε κάλλιστα να είναι αυτός που ελέγχει την Wagner Group, δηλαδή ο Yevgeny Prigozhin όπως έχουμε ήδη αναφέρει.

Σύμφωνα με πληροφορίες αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, ο Ρώσος μεγιστάνας ήρθε σε επικοινωνία με υψηλόβαθμους αξιωματούχους σε Δαμασκό και Μόσχα πριν οι Ρώσοι μισθοφόροι επιτεθούν στις αμερικανοκουρδικές δυνάμεις. Κατόπιν υποκλοπής  απεκαλύφθη ότι ο Prigozhin είχε πει σε έναν υψηλόβαθμο Σύριο αξιωματούχο στα τέλη Ιανουαρίου, πως είχε πάρει την άδεια από ένα Ρώσο υπουργό για μια «γρήγορη και ισχυρή» πρωτοβουλία και περίμενε το «πράσινο φως» από τη Δαμασκό. Επιπλέον, οι προαναφερθείσες υπηρεσίες των Η.Π.Α. θεωρούν πως ο «Σεφ του Πούτιν» ελέγχει την Wagner Group και πιστεύουν πως συντόνιζε σε συνεργασία με το Κρεμλίνο τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της εταιρίας στη Συρία.

Επίσης, στα τέλη Ιανουαρίου, ο Yevgeny Prigozhin είχε εκμυστηρευθεί σε Σύριους αξιωματούχους πως είχε μια «καλή έκπληξη» για τον Bashar al-Assad μεταξύ 6 και 9 Φεβρουαρίου. Να σημειωθεί ότι ο υπουργός Προεδρικών Υποθέσεων της Συρίας, Mansour Fadlallah Azzam, είχε υποσχεθεί στον Ρώσο επιχειρηματία πως θα πληρωνόταν για τις υπηρεσίες του. Πιο συγκεκριμένα, το ειδησεογραφικό πρακτορείο AP καθώς κάποια ρωσικά ΜΜΕ δημοσίευασαν ένα συμβόλαιο στο οποίο η συριακή κυβέρνηση και η εταιρία Evro Polis, στην οποία εδώ και δύο μήνες περίπου οι Η.Π.Α. έχουν επιβάλλει κυρώσεις, φαινόταν να είχαν συνάψει συμφωνία κατά την οποία το 25% των κερδών από τις πηγές πετρελαίου και φυσικού αερίου που θα καταλάμβαναν οι Ρώσοι μισθοφόροι θα πήγαιναν στην εταιρία αυτή που όλως τυχαίως συνδέεται με την Wagner Group και ελέγχεται από τον Prigozhin.

Ακόμη, την ίδια χρονική περίοδο, ο Ρώσος μεγιστάνας είχε αρχίσει να επικοινωνεί πιο συχνά με τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους του Κρεμλίνου Anton Vainoκαι Vladimir Ostrovenko. Σύμφωνα με πληροφορίες, συνέχισε να επικοινωνεί με ανώτατα στελέχη ακόμη και την επόμενη μέρα μετά την ολέθρια για τους Ρώσους επίθεση.

«Πολλοί από αυτούς που έχασαν τη ζωή τους ήταν Ρώσοι» : είπε στο ειδησεογραφικό δίκτυο Telegraph φίλος ενός εκ των τεθνεώτων μισθοφόρων της Wagner Group. Επιπροσθέτως, η ερευνητική ομάδα γνωστή ως The Conflict Intelligence Team η οποία προσπαθεί να εντοπίσει οιαδήποτε δραστηριότητα του Κρεμλίνου, έχει δώσει τα ονόματα εννέα Ρώσων οι οποίοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης και ισχυρίζεται πως πολλοί από αυτούς εργάζονταν για την ρωσική μισθοφορική εταιρία.

Ακόμη, η ομάδα The Conflict Intelligence Team πληροφόρησε το ειδησεογραφικό δίκτυο Telegraph πως το Κρεμλίνο χρησιμοποιεί την Wagner Group έτσι ώστε οι επίσημες απώλειες του ρωσικού στρατού να φαίνονται χαμηλές.

Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρόεδρος της Ρωσίας Vladimir Putin είχε δεσμευθεί να μην αναπτύξει επί εδάφους στρατεύματα στην ευρύτερη περιοχή και μάλιστα τον Δεκέμβριο του προηγούμενου έτους είχε δηλώσει πως θα απέσυρε από τη Συρία τις περισσότερες από τις ρωσικές δυνάμεις.

Παρόλα αυτά, δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη πώς επετράπη στους Ρώσους να πολεμήσουν μέχρι θανάτου όταν οι διοικητές του αμερικανικού στρατού στην περιοχή είχαν επανειλλημένως προειδοποιήσει τους Ρώσους ομολόγους τους πως σε καμία περίπτωση οι Ρώσοι δε θα έπρεπε να αναπτυχθούν στο σημείο εκείνο. Σχετικά με αυτό ο Ρωσος αναλυτής Yury Barmin είπε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Telegraph πως το Υπουργείο Αμύνης της Ρωσίας θα μπορούσε να είναι «εχθρικό» στον Prigozhin επειδή συντόνισε μια τόσο ιδιαίτερη επιχείρηση δίχως την έγκρισή του. «Φαίνεται σαν μια εσωτερική διαμάχη» : προσέθεσε ο αναλυτής. Επίσης, στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter αναρωτιέται : «Ποιος επηρεάζει περισσότερο τον Vladimir Putin, ο Ρώσος Υπουργός Αμύνης Sergey Shoygu ή ο Prigozhin»; Σε άλλη του δήλωση στο twitter λέει πως το Υπουργείο Αμύνης διαβλέποντας μείωση της επιρροής του «τιμώρησε» τον Ρώσο μεγιστάνα μη στέλνοντας ενισχύσεις τη στιγμή που οι αμερικανοκουρδικές δυνάμεις σφαγίαζαν τους Ρώσους μισθοφόρους και τους Σύριους συμμάχους αυτών. Βέβαια, όλα αυτά τα οποία υποστηρίζει ο αναλυτής μάς δημιουργούν πλήθος ερωτημάτων για τους εξής λόγους: α) Είναι ευρέως γνωστό ότι η ρωσική κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει επίσημα την ύπαρξη των μισθοφόρων, διότι αυτοί χρησιμοποιούνται για κεκαλυμμένες επιχειρήσεις της κυβέρνησης κι επειδή τυχόν ανθρώπινες απώλειες είναι πιο εύκολο να αποσιωπηθούν προκειμένου να μην προκληθεί το δημόσιο αίσθημα. Δύο παραδείγματα επί αυτού είναι ο πόλεμος του Βιετνάμ όπου μεγάλος αριθμός Αμερικανών στρατιωτών είχε χάσει τη ζωή του καθώς και ο πόλεμος του Αφγανιστάν όπου πλήθος Ρώσων στρατιωτικών είχε σκοτωθεί. Έτσι, λοιπόν, και οι δύο υπερδυνάμεις αποφάσισαν να χρησιμοποιούν μισθοφορικές εταιρίες σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Βέβαια, θα ήταν άδικο να παραβλέψουμε τη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρησεων στο Ιράκ από τη μισθοφορική εταιρία Blackwater, την οποία είχε ιδρύσει ο οξύνους Eric Prince που ανήκει στο στενό κύκλο του Donald Trump β) Πώς είναι δυνατόν μια τέτοια «εσωτερική διαμάχη» να διέφυγε της προσοχής του Vladimir Putin, τη στιγμή που φροντίζει να είναι διαρκώς ενήμερος για γεγονότα πολύ πιο ασήμαντα; Επομένως πώς ο αναλυτής Yury Barminκάνει λόγο περί εσωτερικής διαμάχης; Θα μπορούσε άραγε να είναι μια κεκαλυμμένη επίχειρηση της οποίας η έκβαση αν έβγαινε θετική, όλοι θα ήξεραν πως τα συριακά στρατεύματα και μόνο, πέτυχαν τη νίκη; Κρίνοντας, όμως, από τις στενές σχέσεις που έχει ο Vladimir Putin με τον Yevgeny Prigozhin, ίσως ο Ρώσος μεγιστάνας να πήρε την εντολή απευθείας από τον Πρόεδρο της Ρωσίας. Σε αυτό συνηγορούν και οι επαφές του, πριν καθώς και μετά την επίθεση της 7ης Φεβρουαρίου, με τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους του εκτελεστικού γραφείου του προέδρου στο Κρεμλίνο, Anton Vaino και Vladimir Ostrovenko, οι οποίοι ανήκουν στον κλειστό κύκλο του Vladimir Putin. Όπως και να έχει, δε θα μπορούσαμε να πιστέψουμε πως ο Ρώσος μεγιστάνας λειτούργησε από μόνος του.

Τα παραπάνω είναι πιθανόν να σηματοδοτούν κι επίσημα την έναρξη ενός δεύτερου Ψυχρού Πολέμου. Το βέβαιον, ομως, είναι η ολοένα αυξανόμενη ένταση στην ευρύτερη περιοχή. Σε ένα άλλο tweet  του ο Ρώσος αναλυτής βλέπει ένα δεύτερο «Τείχος του Αίσχους» να υψώνεται στη Συρία, θυμίζοντας μεταπολεμικές και ψυχροπολεμικές εποχές Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας.

Σε αυτό ας προσθέσουμε την εκτίμηση του πρώην αρχηγού της Mossad, Tamir Pardo, ότι ο πόλεμος στη Συρία δεν πρόκειται να σταματήσει εάν δε βρεθεί μια πρωτοποριακή λύσηαλλά και ισχυρή χρηματοδότηση.

Επίσης, ας μην ξεχνάμε πως στην τελευταία συνάντηση που είχε ο Netanyahu με τον Putin, ο πρώτος, προφανέστατα, πήρε άδεια να επεμβαίνει στρατιωτικά στη Συρία όποτε νιώθει πως απειλείται η εθνική κυριαρχία του Ισραήλ. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που κατά την παραμονή της συνάντησης αυτής οι ισραηλινές δυνάμεις έπληξαν στόχους στη Συρία δίχως να υπάρχει αντίδραση από μεριάς της Ρωσίας.

Για όσα χρόνια, λοιπόν, θα συμβαίνουν αυτά καλό θα ήταν να θεωρήσουμε ως δεδομένο πως οι μεταναστευτικές ροές προς μια Ελλάδα ανέτοιμη και δίχως μεταναστευτική πολιτική, θα συνεχίζονται αδιάκοπα, διότι τα παραπάνω γεγονότα προμηνύουν πως ο πόλεμος και οι εντάσεις στη Συρία δεν πρόκειται να σταματήσουν στο εγγύς μέλλον.

 

 

 

1 Ο Yevgeny Prigozhin είναι γνωστός και ως ο «Σεφ του Πούτιν» και η τύχη στην κυριολεξία χαμογέλασε στον απλό, τότε, εστιάτορα όταν ο Vladimir Putin έμπαινε για πρώτη φορά στο χώρο εστίασής του. Έκτοτε ο Πρόεδρος της Ρωσίας επισκέφθηκε πολλάκις το εστιατόριο του Prigozhin. Η γνωριμία αυτή καρποφόρησε σε τέτοιο σημείο που ο απλός εστιάτορας μετατράπηκε σε μεγιστάνα του κέιτερινγκ έχοντας κλείσει στο παρελθόν προσοδοφόρα συμβόλαια με το Υπουργείο Αμύνης της Ρωσίας. Είναι άξιο αναφοράς πως σε επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου George W. Bush στη Ρωσία όπου έλαβε χώρα συνάντηση με τον Putin, ο Prigozhin είχε την τιμή να σερβίρει και τους δύο ηγέτες.

2Ο Anton Vaino ανήκει στον κλειστό κύκλο του Vladimir Putin και είναι ο υπεύθυνος του εκτελεστικού προεδρικού γραφείου που εδρεύει στο Κρεμλίνο. Είναι αξιοσημείωτον πως έχει γράψει βιβλίο το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εγχειρίδιο της παγκόσμιας κυριαρχίας. Ο Vladimir Ostrovenko έρχεται τέταρτος μαζί με τον Magomedov Magomedsalam στην ιεραρχία μετά τον Anton Vaino.

3http://maurokouti.gr/2018/04/17/gia-poso-kairo-akomh-tha-sinexizetai-o-polemos-sti-siria/

 

 

ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here