Ένας χρόνος Μακρόν. Αποτίμηση του έργου του

0
64

Γράφει η Κατερίνα Μετιτανίδου – εθελόντρια στο δέλτα – πολιτική επανάσταση

Μετά από ένα χρόνο κατάφερε ο Εμμανουέλ Μακρόν, ως Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας να υλοποιήσει τις προεκλογικές εξαγγελίες για μεταρρυθμίσεις;

Τι εικόνα έχει δώσει στο εσωτερικό της Γαλλίας;

Ο Μακρόν ήταν υποψήφιος στις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2017 με το νεοσύστατο και ανεξάρτητο πολιτικό κίνημα “En Marche” δηλαδή “Εμπρός”, το οποίο πέρασε στο δεύτερο γύρο με αντίπαλο την Μαρίν Λεπέν της οποίας τελικά επικράτησε. Ο Γάλλος Πρόεδρος έχει πραγματοποιήσει σπουδές στις πολιτικές επιστήμες και στην Φιλοσοφία. Παλαιότερα, είχε εργαστεί στο δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα, είναι ευρέως γνωστό ότι δούλεψε για την Τράπεζα Ρόθτσιλντ. Το 2014, διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών, Βιομηχανίας και Ψηφιακής Πολιτικής κατά τη δεύτερη κυβέρνηση του Εμμανουέλ Βαλς.

Ο Γάλλος Πρόεδρος, προσπαθεί να προωθήσει ένα μεγάλο πακέτο μεταρρυθμίσεων στο εσωτερικό σχετικά με το εργατικό δίκαιο, την οικονομία, την εκπαίδευση, το σιδηροδρομικό δίκτυο, την κοινωνική συνοχή, την ηθικοποίηση του πολιτικού συστήματος, το ασφαλιστικό και την πρόνοια.

Είναι γεγονός, ότι από τις πρώτες μέρες της εκλογής του, ο Μακρόν προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις.

Αρχικά, με αφορμή το σκάνδαλο Φιγιόν του οποίου η σύζυγος φέρεται ότι έλαβε 500.000 ευρώ αμοιβή ως κοινοβουλευτική βοηθός, ψηφίστηκε τον Ιούλιο του 2017 από το γαλλικό κοινοβούλιο η  απαγόρευση πρόσληψης από τους Υπουργούς και τους Βουλευτές συγγενικών τους προσώπων, ένα μέτρο-φάρος του προγράμματος του που αφορά στην ηθικοποίηση της δημόσιας ζωής.

Επιπλέον, δρομολογήθηκε η αλλαγή του γαλλικού εργατικού δικαίου, με τον νόμο «Ελ Κομρί», ο οποίος υιοθετήθηκε στις 21 Ιουνίου του 2018. Οι μεταρρυθμίσεις αφορούν τις ώρες εργασίας, την πληρωμή των υπερωριών, τα κριτήρια απόλυσης των εργαζομένων, τις κλαδικές συμβάσεις, την θρησκευτική ουδετερότητα στο χώρο εργασίας κ.α. Πρόκειται δηλαδή για χαλάρωση της εργατικής νομοθεσίας, κυρίως προς όφελος των επιχειρήσεων. Οι τελευταίες θα επωφεληθούν και από μείωση του ποσοστού φορολογίας από 33% σε 25%, ώστε να ενισχυθεί η επιχειρηματικότητα και η ανταγωνιστικότητα τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Πρόσφατα επίσης, ο Γάλλος Πρόεδρος υπέγραψε και τον καινούργιο νόμο σχετικά με την  μεταρρύθμιση του γαλλικού δημόσιου οργανισμού σιδηροδρόμων SNCF, η οποία αφορά στην απελευθέρωση της σιδηροδρομικής αγοράς, επιτρέποντας από το 2021 τη λειτουργία ιδιωτικών εταιρειών και την συνεπαγόμενη παύση του μονοπωλίου και προβλέπει την κατάργηση του ειδικού καθεστώτος των υπαλλήλων ονόματι “cheminot”, από τον Ιανουάριο του 2020. Το συγκεκριμένο καθεστώς συνδέεται με μία σειρά ιστορικών προνομίων τα οποία έχουν θεσπιστεί από το 1920, σχετίζονται με την ιδιαιτερότητα του κλάδου και των ωραρίων εργασίας και σήμερα απολαμβάνουν οι 130.000 από τους 145.000 υπαλλήλους. Ουσιαστικά, πρόκειται για προνόμια που έχουν μόνο οι Γάλλοι δημόσιοι υπάλληλοι, όπως η εργασιακή μονιμότητα, το δικαίωμα στέγασης σε κτίρια που προορίζονται μόνο για τους συγκεκριμένους υπαλλήλους με μειωμένο ενοίκιο κ.α.

Οι προαναφερθείσες αλλαγές προκάλεσαν κύμα αντιδράσεων στο εσωτερικό της χώρας. Από την αρχή της θητείας του Μακρόν, τα γαλλικά συνδικάτα και πλήθος εργαζομένων προχωρούν σε συνεχείς διαδηλώσεις και απεργίες οι οποίες προκαλούν αναστάτωση και ταλαιπωρία αλλά σύμφωνα με τους ίδιους τους διαδηλωτές δεν είναι αρκετά οργανωμένες ώστε να έχουν την απαραίτητη δύναμη επηρεασμού της δημόσιας πολιτικής. Επίσης, άρθρα του γαλλικού τύπου αναφέρουν ότι η πλειονότητα των Γάλλων είναι αντίθετη με τις απεργίες των υπαλλήλων της SNCF, επειδή τις θεωρεί υπερβολικές και τάσσεται υπέρ των μεταρρυθμίσεων. Από την άλλη πλευρά, πρόσφατη δημοσκόπηση της εταιρείας Odoxa έδειξε ότι η δημοτικότητα του Μακρόν έπεσε στο 41%, δηλαδή υπήρξε μείωση 5 μονάδων.

Επιπρόσθετα, είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, έχει προβεί κατά καιρούς σε προκλητικές δηλώσεις σχετικά με τον χαρακτήρα των Γάλλων, μέσα από τις ομιλίες του σε Γαλλία και εξωτερικό. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στην Ελλάδα είχε εμμέσως αποκαλέσει τους Γάλλους “τεμπέληδες”, προκαλώντας έντονες αντιπαραθέσεις. Σε τελετή  πάλι, προς τιμήν του στρατηγού ντε Γκολ ο οποίος κάλεσε το λαό να αντισταθεί την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον βλέπουμε να εκνευρίζεται και να επαναφέρει στην τάξη έναν έφηβο ο οποίος του απευθύνθηκε χωρίς τον απαραίτητο προς το αξίωμα του σεβασμό, προκαλώντας έτσι διχασμό στη γαλλική κοινή γνώμη σχετικά με την αντίδραση του.

Με βάση τα παραπάνω, διαπιστώνουμε ότι ο Γάλλος Πρόεδρος ξεκίνησε δυναμικά την εφαρμογή του μεταρρυθμιστικού του προγράμματος, η οποία μετά από τον πρώτο χρόνο έχει ήδη εντατικοποιηθεί. Δε διστάζει επίσης να κριτικάρει τους συμπατριώτες του και είναι ασταμάτητος παρά τις αντιδράσεις των Γάλλων πολιτών. Ιδεολογικά, είναι εμφανές ότι είναι υπέρμαχος του φιλελευθερισμού και προσεγγίζει τις ιδέες της δεξιάς, διαψεύδεται δηλαδή η αρχική του θέση περί κεντρώας τοποθέτησης.

Παρόλα αυτά, είναι ακόμα νωρίς για να έχουμε μία ολοκληρωτική εικόνα του Γάλλου Προέδρου, καθώς η λίστα των μεταρρυθμίσεων είναι μεγάλη και χρειάζεται αρκετός χρόνος για την υλοποίηση τους. Αναμένουμε λοιπόν τη συνέχεια…

Προσθήκη σχολίου