ΑΠΟΨΕΙΣ

Δημοκρατία πολίτευμα προς εξαφάνιση

0

Του Ιάσονος Μάγνη

Αφορμή του κειμένου, υπήρξε αν μη τι άλλο η καταδικαστέα βία, πιστεύω από τον περισσότερο κόσμο, που σημειώθηκε με υπαιτιότητα της κυβέρνησης της Ισπανίας στο Καταλανικό δημοψήφισμα περί ανεξαρτησίας. Σίγουρα για πολλούς από εμάς δεν περιμέναμε την συγκεκριμένη ενέργεια για να θίξουμε ένα θέμα τόσο βαθύ και ουσιαστικό αλλά οι σκηνές της 1ης Οκτωβρίου καταδεικνύουν για ακόμη μια φορά μια άλλη πραγματικότητα που διέπει την πλειοψηφία των πολιτικών εξουσιών ανά το κόσμο.

Τελικά οι πολιτικές εξουσίες φαίνεται να έχουν πρόβλημα με τα δημοψηφίσματα, δηλαδή με την άμεση ετυμηγορία των πολιτών πάνω σε σοβαρά και ουσιώδη θέματα. Στην Ελλάδα έγινε μεν το δημοψήφισμα αλλά η κυβέρνηση εφάρμοσε τα ακριβώς αντίθετα από το αποτέλεσμά του. Στην Ισπανία είχαμε την άσκηση τρομοκρατίας και ωμής βίας από την κυβέρνηση, εις βάρους των πολιτών της καταλανικής επαρχίας, ώστε είτε να ακυρώσει το δημοψήφισμα είτε να αλλοιώσει το αποτέλεσμά του. Βέβαια όπως όλοι διαπιστώσαμε μετά το συντριπτικό ποσοστό του 90% υπέρ της ανεξαρτησίας, οι σπασμωδικές και συνάμα επικίνδυνες ενέργειες των κυβερνώντων έπεσαν στο κενό.

Οι όποιοι αγώνες των Καταλανών για αυτοδιάθεση δεν είναι τωρινό φαινόμενο αλλά ανάγονται από τις αρχές του 19ου αιώνα. Κι όμως από το 2006 το Ισπανικό κοινοβούλιο ενίσχυσε το αίσθημα για αυτοδιάθεση των Καταλανών, χαρακτηρίζοντας την Καταλονία ως έθνος. Έκτοτε υπήρξε μια συνεχής κλιμακούμενη σύγκρουση μεταξύ των Καταλανών και το κόμμα κυρίως του Ραχόι με αποτέλεσμα τα γεγονότα της 1ης Οκτώβρη.

Ανεξάρτητα όμως από τις όποιες βάσιμες ή αβάσιμες θεωρίες των μεν και των δε, αλήθεια ποια έκφανση της δημοκρατίας επιτρέπει τέτοιου είδους καταστάσεις; Σίγουρα ο καθένας στην σημερινή κοινωνία τον όρο δημοκρατία τον αντιλαμβάνεται διαφορετικά, κατά το δοκούν θα έλεγα, βάση των εκατέρωθεν συμφερόντων. Όπως ο κ. Ραχόι ο οποίος σε δηλώσεις του ανέφερε ότι ήταν υποχρέωσή του να προστατεύσει την δημοκρατία με τούτο τον τρόπο (τουλάχιστον 844 τραυματίες καταγράφηκαν από την ωμή βία των οργάνων καταστολής), όπως οι Έλληνες πολιτικοί που έχοντας την ασφάλεια του πολιτικού καθεστώτος με το οποίο άπαξ και εκλεγούν δεν λογαριάζουν κανένα, διότι δεν μπορεί κανείς να τους αγγίξει, ότι και να κάνουν, και καταλήγουν να πράττουν συνεχώς τα αντίθετα απ ότι διατυμπάνιζαν πριν την εκλογή τους.

Όμως τούτη τη δημοκρατία θέλουμε; Ή μήπως θέλουμε την δημοκρατία της άκρατης ελευθερίας τύπου Εξαρχείων; Τελικά διάφορες ομάδες καπηλεύονται το πολίτευμα της Δημοκρατίας για να δικαιολογούν τις καταστροφικές τους – ολοκληρωτικές τους πολιτικές ή ενέργειες εις βάρος των ανήμπορων να αντιδράσουν τις περισσότερες φορές πολιτών.

Αυτό δεν ισχύει όμως για την Δημοκρατία που οραματίζεται το Δέλτα, τα στοιχεία της οποίας βγήκαν κατόπιν συζήτησης με πολίτες, και φυσικά ανανεώνονται πάντα σε συνεχή διαβούλευση με τους πολίτες. Διότι το Α και το Ω της Δημοκρατίας είναι ο καθένας από εμάς. Να κατανοήσουμε τον ρόλο του ατόμου – του κάθε πολίτη στη Δημοκρατία και έπειτα τις όποιες διεκδικήσεις του πάντα σε ένα ορατό πλαίσιο διαβούλευσης. Οι ιδέες του Δέλτα είναι η απαρχή για ένα αύριο όπως εμείς οι πολίτες οραματιζόμαστε, όχι όπως μας το σερβίρει διαχρονικά η εκάστοτε πολιτική ολιγαρχία που εξουσιάζει.

Χυδαίοι και προκλητικοί χαρακτηρισμοί από τον νέο προϊστάμενο του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού

Previous article

Το τέλος (;) μιας αυτοκρατορίας

Next article

You may also like

Comments

Προσθήκη σχολίου