ΑΠΟΨΕΙΣΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΠΟΛΙΤΙΚΗ

Επιστροφή στην εξωστρέφεια: τα εθνικά θέματα στο επίκεντρο

0

Είχα την τύχη να ασχοληθώ ακαδημαϊκά με την ευγενή επιστήμη της πολιτικής. Την επιστήμη της πολιτικής φιλοσοφίας αλλά και της εφαρμοσμένης πολιτικής που πρώτοι κωδικοποίησαν οι αρχαίοι Έλληνες, πάντα με γνώμονα το συλλογικό καλό και συμφέρον. Αυτός υπήρξε πάντα ο ιδεολογικός μου οδηγός, μακριά και πέρα από πολιτικές ιδεολογίες και κομματικές εμμονές.

Η πολιτική επιστήμη λοιπόν αναλύει, ερμηνεύει και διαβλέπει πολιτικά φαινόμενα στο εσωτερικό και το εξωτερικό πολιτικό σκηνικό μιας χώρας. Διέπεται με άλλα λόγια από μια ταυτόχρονη εσωστρέφεια και εξωστρέφεια.

Παρατηρώ μετά λύπης μου ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι της γενιάς μου, αν και ασχολούνται με τα πολιτικά ζητήματα της εγχώριας πολιτικής ζωής, απέχουν ή αγνοούν τελείως τις εξελίξεις που επηρεάζουν τις εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας. Ταυτόχρονα, είναι ιδιαίτερα αξιέπαινο το γεγονός πως οι νεότερες ηλικίες, επιδεικνύουν έναν αξιοσημείωτο ζήλο για τα κοινωνικά θέματα, όπως είναι οι σχέσεις των φύλων, τα εργασιακά, τα ανθρώπινα δικαιώματα, κ.ά. Σε πείσμα των καιρών και ενάντια σε όσους μιλούν για πολιτική απάθεια και αδιαφορία, οι νέες Ελληνίδες και Έλληνες έχουν ιδιαίτερα ενεργά και αξιόλογα κοινωνικά ένστικτα.

Το πρόβλημα παρατηρείται ωστόσο στα εξωτερικά ζητήματα, εκεί όπου η νεολαία αδιαφορεί και αγνοεί παντελώς τις διεθνείς εξελίξεις, τις περιφερειακές προκλήσεις, τη γεωπολιτική και τη γεωοικονομία. Το χειρότερο δε, είναι το γεγονός πως αυτή η βαρύτητα στα εσωτερικά θέματα, με την παράλληλη άγνοια των εξωτερικών απειλών και κινδύνων, οδηγεί σε μια πρωτοφανή ομφαλοσκόπηση η οποία ενέχει εγγενείς κινδύνους επιβίωσης της ίδιας μας της χώρας.

Υποκινούμενη από εγχώριες ελίτ και πολιτικούς οι οποίοι δεν έμαθαν ποτέ να υπηρετούν την κοινωνία και τους πολίτες, σε κοινή χορωδία με ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους, παρουσιάστηκε στις νέες γενιές μια ευαισθησία σε ζητήματα δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη, ναι μεν προοδευτικού τύπου αλλά δυστυχώς ενός αίολου και ανεφάρμοστου για εμάς, δυτικού μοντέλου. Η χώρα μας δεν έχει την γειτονιά κρατών της Ολλανδίας, ούτε τις συνοριακή ασφάλεια της ηπειρωτικής Ευρώπης. Δυστυχώς για εμάς, η Ελλάδα βρίσκεται στα Ευρωπαϊκά και θρησκευτικά σύνορα ενώπιον μιας άκρως φασιστικής και πολεμοχαρούς χώρας. Η Τουρκία είναι πράγματι ο χειρότερος δυνατός γείτονας παγκοσμίως. Δεν μπορούμε να περιθωριοποιούμε την εθνική μας άμυνα εναντίων όσων μας επιβουλεύονται, στο βωμό κάποιων εσωτερικών κοινωνικών αγώνων – δεν θα μείνει τίποτα ζωντανό για το οποίο θα μπορούμε να αγωνιστούμε. Δεν μπορούμε να υποβαθμίζουμε την επεκτατικότητα των γειτόνων μας στο βωμό μιας επίπλαστης «καλής γειτονίας» – δεν θα μείνει Ελλάδα για να προωθεί την ειρήνη και να λειτουργεί ως καλός γείτονας.

Δεδομένης της κατάστασης, η εισαγωγή και καλλιέργεια ενός κλίματος στρουθοκαμηλισμού στην νεολαία μας είναι άκρως καταστροφική και εθνοβόρα ενώ πραγματοποιείται και υποστηρίζετε ενεργά από τους πολιτικούς αντιπάλους της Ελλάδας.

Οφείλουμε να αναδείξουμε στις νέες και τους νέους μας τα διεθνή ζητήματα και εθνικά θέματα. Έτσι η νεολαία θα αντιληφθεί τις απειλές για το μέλλον της, ενώ θα ιεραρχήσει και τις προτεραιότητες της. Θα σηκωθεί περήφανη και θα απορρίψει τους εγχώριους σφετεριστές οι οποίοι της πουλούν «συναυλίες για τα δικαιώματα» και «δράσεις για την επαγγελματική αποκατάσταση», ενώ ταυτόχρονα ξεπουλούν τη Μακεδονία και μικραίνουν τη χώρα και τη δυναμική της. Διότι αν και θεμιτά και αναγκαία για μια δημοκρατία, τα τραγούδια και οι δράσεις δεν εξασφαλίζουν την εθνική κυριαρχία, την ακεραιότητα και την εδαφική επικράτεια μιας χώρας.

Η περήφανη νεολαία μας θα μπορέσει έτσι να καταρρίψει τους πολιτικούς οι οποίοι της πλασάρουν το πρόσκαιρο και το μυωπικό, για να διεκδικήσει αυτόνομα το ασφαλές της μέλλον. Δεν επιθυμούμε μια χώρα βορά στις ορέξεις των πολεμοκάπηλων γειτόνων μας, και αυτό αποτελεί προτεραιότητα μας. Από αυτό κρίνουμε τις πολιτικές θέσεις και το ποιόν ειδικών και πολιτευτών που βρίσκουμε απέναντι μας. Έτσι μόνο θα διασφαλίσουμε την ελευθερία μας και δεν θα καταλήξουμε να γίνουμε ποτέ ένα κράτος στα όρια της Αττικής. Με λυμένα τα εργατικά και τα κοινωνικά του ζητήματα, αλλά φτωχό και κηδεμονευόμενο από τους ισχυρούς που θέλουν να μας εξαφανίσουν.

Μια κίβδηλη χώρα ενός ξεχασμένου λαού, στην οποία «θυσιάσαμε την ουσία της ελευθερίας μας, για χάριν της σκιάς της».

Είμαστε πολύ καλύτεροι από αυτό και η νεολαία μας θα το αποδείξει.

Αντισταθείτε.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ
Ο Σταύρος έχει εργαστεί σε πολιτικές εκστρατείες στο εξωτερικό, ενώ σήμερα αρθρογραφεί και παράλληλα δραστηριοποιείται στο χώρο της ενέργειας. Οι τομείς ειδίκευσης του είναι η Αμερικανική εξωτερική πολιτική, η Μέση Ανατολή, και η Δημοκρατία.

Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις και ο καθοριστικός ρόλος της Τουρκίας

Previous article

Οι διαφορετικές αντιδράσεις Ελλήνων και Αμερικανών πολιτικών για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Next article

You may also like

Comments

Προσθήκη σχολίου

Η γενιά της Μακεδονίας

Πέρασαν 2 βδομάδες από την ημέρα που σε όλα τα σχολεία της χώρας πραγματοποιήθηκε η γιορτή για ...

26η Οκτωβρίου 1912

Γράφει ο Ευάγγελος Αθανασιάδης, Συνταγματάρχης ε.α. Τις ημέρες αυτές στη Θεσσαλονίκη γιορτάζονται δύο γιορτές. Η 26η Οκτωβρίου ...