ΑΠΟΨΕΙΣΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΠΟΛΙΤΙΚΗ

Το μαύρο δημοψήφισμα του 2015

0

Ένεκα της επετείου του μαύρου δημοψηφίσματος του 2015, αισθάνομαι υποχρεωμένος να υπερασπιστώ την κυβέρνηση.

Κακώς συνεχίζουν κάποιοι να εθελοτυφλούν. Η κυβέρνηση δεν εξαπάτησε κανέναν. Μπορεί το «δημοκάλεσμα», που λανθασμένα αποκαλούμε δημοψήφισμα, να ήταν ένα πολιτικό πραξικόπημα που δεν έπρεπε ποτέ να γίνει, αλλά ήταν τουλάχιστον ειλικρινές. Μπορεί να ήταν πολιτικά άνανδρο, πρόστυχο, και εθνοκαταστροφικό όσο τίποτα άλλο (με εξαίρεση την πρόσφατη προδοσία στις Πρέσπες), αλλά ήταν ξεκάθαρο απέναντι σε όσους συμμετείχαν. Μπορεί να ήταν ουσιαστικά άκυρο διότι οι πολίτες δεν είχαν την επιλογή να ψηφίσουν κάτι, εφόσον θεωρούσαν απεχθή και επώδυνη ΚΑΙ την πρόταση των «θεσμών» αλλά ΚΑΙ της κυβέρνησης, αλλά αν συμμετείχες, τότε έπρεπε είτε να χάσει ο καταληψίας που το προκήρυξε, είτε να χάσει η χώρα σου όπως και έγινε.

Κάποιοι ψήφισαν ΟΧΙ στα μνημόνια, ενώ άλλοι ψήφισαν ΟΧΙ στο ευρώ. Κάποιοι πάλι επέλεξαν το ΟΧΙ για έξοδο της Ελλάδας από την Ευρώπη (πιθανώς ένωση με Αφρική;). Μπορεί ο καθένας να φανταζόταν ό,τι αρρωστημένο ήθελε και να ήταν έτοιμος να θυσιάσει τη χώρα στην καμόρα των ανειδίκευτων σφετεριστών που μας κυβερνούσαν, ωστόσο ο πρωθυπουργός μας ήταν ξεκάθαρος: «επιθυμείτε αυτή τη συμφωνία που κανείς μας/σας δεν έχει διαβάσει, ΝΑΙ ή ΟΧΙ;» Να θυμίσω, πως το ΝΑΙ δεν σήμαινε υιοθέτηση της πρότασης μιας και αυτή είχε ήδη λήξει με την προκήρυξη του προδοτικού δημοψηφίσματος – λόγω της νέας τραπεζικής και δημοσιονομικής κατάστασης στην οποία είχε υποπέσει η χώρα μας. Ψιλά γράμματα βέβαια..

Δυστυχώς λοιπόν για τους Έλληνες πολίτες, ο πρωθυπουργός μας νίκησε και κέρδισε το αποτέλεσμα που επιθυμούσε. Απέναντι του είχε την εξωνημένη στη Γερμανία ΝΔ, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί οικτρό κακέκτυπο των σάπιων Βρυξελλών. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ό,τι χειρότερο έχει υπάρξει κοινωνικά στη χώρα, η ΝΔ είναι ό,τι χειρότερο έχει υπάρξει – και θα μπορούσε κανείς να φανταστεί – σε πολιτικό επίπεδο για την Ελλάδα. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός μας νίκησε και πανηγύρισε το ΟΧΙ του, διότι απέναντι του είχε τον εθνικό μας βόρβορο – τα ΜΜΕ της χώρας. Αυτό τον βάλτο που δεν τολμάει σήμερα να κατονομάσει την προδοσία και την παράδοση της Μακεδονίας και που χαϊδεύει τα αυτιά και ξεπλένει τους προδότες. Τα μεγάλα κανάλια και τις φυλλάδες κύρους που όποιος έχει ιδέα από πολιτική τις χρησιμοποεί για να τυλίγει τσιπούρες.

Ο πρωθυπουργός μας γνώριζε πως το ΟΧΙ δεν σήμαινε ουσιαστικά τίποτα και σε κανέναν σε κοινοτικό επίπεδο. Λειτουργούσε μόνο για εσωτερική κατανάλωση και την πόρωση των σαλταρισμένων που ντύνονταν Λεωνίδες στο Σύνταγμα και των υποστηρικτών του Μεταξά και του αντάρτικου πόλεως. Σε πρώτο επίπεδο λοιπόν ήταν μια επικοινωνιακή νίκη αναπτέρωσης του λαού του.

Το βασικότερο όμως ήταν ότι με την νίκη του αυτή, ο πρωθυπουργός έλαβε την δημοκρατικά ορθή απόφαση και απέρριψε τη συμφωνία της «τρόικας» – την οποία οι γελοίοι αξιωματούχοι αποκαλούσαν «θεσμούς» στην προσπάθεια τους να μας εξαπατήσουν. Την απέρριψε και προχώρησε σε μια πολύ χειρότερη. Μια επονείδιστη συμφωνία που διέλυσε την οικονομία όσο καμία άλλη και με ορίζοντα δεκαετιών. Ωστόσο, η κυβέρνηση έμεινε πιστή στο διακύβευμα του δημοψηφίσματος. Και αυτή είναι η τραγική αλήθεια.

Ο πρωθυπουργός μπορεί να είναι άσχετος, πολιτικά αμύητος και ανίκανος τότε να διαχειριστεί την δεινή κατάσταση στην οποία ο ίδιος και οι παράφρονες υπουργοί του οδήγησαν τη χώρα. Ωστόσο με σύνεση (και με ένστικτα πολιτικού κανίβαλου) πέταξε το μπαλάκι στους πολίτες για να τον «διασώσουν» και τα κατάφερε. Κανείς δεν εξαπατήθη μιας και κανείς δεν γνώριζε τι μέλλει γενέσθαι. «Κάνουμε ένα πείραμα να πιέσουμε με το δημοψήφισμα» δήλωνε στις 02.07 ο Λαφαζάνης για να μείνει στην ιστορία.

Για να τελειώνουμε μια και καλή με το τι πραγματικά συνέβη, το «ένδοξο» ΟΧΙ του ελληνικού λαού ήταν μια λευκή επιταγή στα χέρια ενός πολιτικού σαλτιμπάγκου να πράξει κατά το δοκούν. Μία έκφραση τυφλής εμπιστοσύνης προς τους αποδεδειγμένα πλέον ανθέλληνες να μας πετάξουν στα βράχια.

Μην εξαπατάστε. Μόνο αν πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, θα μάθουμε από τα λάθη του παρελθόντος, θα οδηγήσουμε τους προδότες στην παραδειγματική τιμωρία και θα απελευθερωθούμε.

Μόνο έτσι θα επαναφέρουμε τη δημοκρατία στη χώρα που τη γέννησε. Μακρυά από κόμματα, Κυνοβούλια και ολιγάρχες.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ
Ο Σταύρος έχει εργαστεί σε πολιτικές εκστρατείες στο εξωτερικό, ενώ σήμερα αρθρογραφεί και παράλληλα δραστηριοποιείται στο χώρο της ενέργειας. Οι τομείς ειδίκευσης του είναι η Αμερικανική εξωτερική πολιτική, η Μέση Ανατολή, και η Δημοκρατία.

Με ιδιαίτερο ενθουσιασμό στηρίζει η Φινλανδία την οικονομική της συνεργασία με το Ιράν

Previous article

Τα προπαγανδιστικά ψεύδη για την Μακεδονία

Next article

You may also like

Comments

Προσθήκη σχολίου

Η γενιά της Μακεδονίας

Πέρασαν 2 βδομάδες από την ημέρα που σε όλα τα σχολεία της χώρας πραγματοποιήθηκε η γιορτή για ...

26η Οκτωβρίου 1912

Γράφει ο Ευάγγελος Αθανασιάδης, Συνταγματάρχης ε.α. Τις ημέρες αυτές στη Θεσσαλονίκη γιορτάζονται δύο γιορτές. Η 26η Οκτωβρίου ...